«بدزباني و بدخوئي و بدکرداري»
ــ کلامشان فحش و عملشان وحشت انگيز و موجب تنفر است.
ــ فعلشان خبيث و مردمي ستمکار باشند.
ــ اگر با ايشان همراهي و موافقت کني از تو به شک افتند و اگر حديث کني تکذيب تو کنند، و اگر از ايشان دور شوي غيبت تو کنند. ملتجي شدن به ايشان فضيحت و رسوائي است و عذر خواهي از ايشان ذلت و خواري و درخواست از ايشان فقر حاضر است.
ــ لجاجت ظاهر شود.
ــ مبتلا شوند در مابين خود به کينه و جدال.
منبع: کتاب مهدي منتظر(عليه السلام)، ص 97-98.
*اللّهم عجّل لوليک الفرج*