«ارحام و پدر و مادر»
ــ قطع رحم ها کنند.
ــ صله رحم ر ا با منت کنند.
ــ جفا و استخفاف به پدر و مادر ظاهر شود.
ــ پدران و مادران را فحش دهند.
ــ فحش به پدران و مادران را علني کنند.
ــ فحش و بدگويي به پدر و مادر را شعار خود کنند.
ــ مرد پدر خود را سبّ کند و برادر خود را حسد برد.
ــ پسر بر پدر افترا زند و بر پدر و مادر نفرين کند و به مرگشان خوشحال باشد.
ــ حال پدر و مادر نزد فرزند از هر کس بدتر باشد و خوشحال شود که کسي بر ايشان افترا ببندد.
ــ فرزند بر پدر خشمناک باشد.
ــ مرد اطاعت زن خود کند و نافرماني و جفا به پدر و مادر و کوشش در هلاکت برادر خود کند.
ــ کوچکان بزرگان را تحقير کنند.
ــ به پدر و مادر جفا کنند و به رفيقان نيکي.
منبع: کتاب مهدي منتظر(عليه السلام)، ص 96-97.
*اللّهم عجّل لوليک الفرج*