| تبليغات | X |
«دروغ و شهادت دروغ و قسم دروغ
و غيبت و بهتان»
ــ دروغ را حلال شمارند.
ــ زبان راستگو، کم و ناياب باشد.
ــ دروغ زياد شود.
ــ هيچ چيز بيشتر از دروغ نباشد.
ــ قسم هاي دروغ به خدا بسيار شود.
ــ فاسق دروغ بگويد و دروغ او را رد نکنند.
ــ دروغگو را تصديق، و خائن را امين کنند.
ــ دروغگو را تصديق و راستگو را تکذيب کنند.
ــ افسانه ها را حلال شمارند.
ــ گفته هاي دروغ را نفيس شمارند و بر وي مسابقه گذارند و سبقت گيرند که زودتر به دست آرند و از دست يکديگر بربايند.
ــ راستگوترين مردم، نزد مردم دروغگوي افتراء بند است.
ــ شهادت هاي دروغ معمول گردد.
ــ به ميل و هوي ها شهادت دهند.
ــ بدون شهادت خواستن، شهادت دهند.
ــ به ملاحظه نسبت و خصوصيت و رفاقت، شهادت دهند، بدون اينکه حق را بشناسند.
ــ دروغ حديث ايشان و غيبت، ميوه ايشان باشد.
ــ غيبت را ملاحت شمارند و غيبت کننده را مليح.
ــ بعضي، بعضي را مژده دهد به غيبتي که آورده يا به مجلس غيبت.
ــ بهتان و معصيت و طغيان، علني گردد.
منبع: کتاب مهدي منتظر(عليه السلام)، ص 92.
*اللّهم عجّل لوليک الفرج*