«حال غني و فقير»

ــ مال و صاحب مال را بزرگ شمارند.

ــ صاحبان مال و ثروت را بزرگ شمارند.

ــ مردم از اغنياء تبعيت کنند، در مجالسشان نيز از ايشان تبعيت کنند.

ــ اغنياء توشه فقرا را بدزدند.

ــ غني بخل بورزد به آنچه در دست اوست.

ــ فقير آخرت خود را به دنيا بفروشد.

ــ فقير در بين مردم ذليل و حقير باشد.

ــ فقير و مبغوض و مهجور و غني محبوب و به کرامت مخصوص باشد.

ــ هر صاحب درهم نزدشان صاحب رفعت باشد و آنکه نادار است وضيع و پست بشمار آيد.

ــ شخص معسر(نادار) حقير شمرده شود و به او تحقير شود.

ــ اي واي بر فقير از آنچه به او وارد شود از خسران و زيان و ذلت و خواري و زود باشد که فقيران، دست آويز شوند و طلب کنند آنچه براي ايشان حلال نيست؛ پس چون چنين کنند رو آورد بر ايشان فتنه هاي که نتواند بر خود هموار کنند.

^{منبع: کتاب مهدي منتظر(عليه السلام)، ص 89-90.}

*اللّهمعجّللوليکالفرج*