تبليغاتX
***مهدی منتظر(علیه السلام)***
***مَـــهـــدِي مـُـنــتَـظـَـر«عَلَیهِ السَّلامِ»***
«أفضل العبادة انتظار الفرج»
جمعه بیست و هفتم مهر 1386
رواج فساق

«رواج فسّاق و فجّار و منافقين و
اشرار وجاهليت وجهال»

 

ــ فسق ظاهر و آشکارا شود.

ــ فاسق پسنديده و ستايش شود و صاحب قوت و قدرت در چيزهايي که خداوند دوست ندارد گردد.

ــ شخص را به فسق مدح کنند و او را خوش مي آيد و مي خندد و بر گوينده ردّ نمي کند.

ــ صداهاي مردم فاسق به دعوت بلند شود و از ايشان شنيده شود و پذيرفته گردد.

ــ فاجر را مرد با ظرافت بشمارند.

ــ از فاجر بپرهيزند از ترس شرّ او.

ــ صداهاي فجّار بلند شود.

ــ شر ظاهر شود و هيچکس از وي منع نکنند، بلکه براي صاحبش عذري بسازند.

ــ از اشرار بپرهيزند از ترس زبانشان.

ــ اشرار را اکرام کنند.

ــ از اخيار غفلت کنند و اشرار را بر خود مقدم کنند.

ــ بادهاي منافقين وزنده و پر باران و بادهاي اهل دين، ساکت و بي حرکت است.( يعني دنيا به کام آنها و باد به نفع آنها مي وزد).

ــ هر جاهلي نزد مردم مرد داناي با اطلاع شمرده مي شود و هر حيله گر مکار را مرد افتاده و درويش خوانند.

ــ بين شخص با خلوص و اهل شک و ريبه تمييز ندهند.

ــ گرگ را از ميش نشناسند.

ــ شعراء زياد شوند( مانند دوران جاهليت) و قبرهاي ايشان را مردم مسجد خود اتخاذ کنند.( صوفيه اين عمل را کرده اند؛ قبور شعراي خود را خانقاه ساختند و معبد خود قرار داده اند).

 

 

 

منبع: کتاب مهدي منتظر(عليه السلام)، ص 89.

 

 

 

*اللّهمعجّلوليکالفرج*