«حکومت نااهلان و تسلط اشرار»

ــ حکومت را به کسي دهند که مستحق آن نيست.

ــ کساني به حکومت رسند که ايمان راسخ ندارند و جزء کساني هستند که بايد با ايشان از باب تأليف قلوب معامله و معاشرت کرد.

ــ مردمان سفيه و نادان را عمّال و اعوان دولت سازند.

ــ سفهاي قوم راعي ايشان باشند.

ــ اولاد علوج اکابر باشند (علوج کافرو پست و لايبالي و بي اطلاع از دين).

ــ رُوَيبِضة در امور عامه مردم تکلم کنند (يعني کسانيکه حق تکلم ندارند).

ــ بر خود مقدَّم کنند کسي را که أفضل ايشان نيست.

ــ اشراف ذليل شوند و بي حسبان بلندي يابند.

ــ اشرار بر اخيار مسلط شوند.

ــ نيکان ايشان از اشرارشان مي ترسند.

ــ خداوند اشرار را بر ايشان مسلط مي کند، که ايشان را به عذاب هاي بد شکنجه کنند.

ــ پسرانشان را ذبح کنند و زنانشان را به بي عفتي کشند، خوبانشان دعا کنند و مستجاب نکند.

ــ مرد خود را به بد زباني مشهور کند تا از وي بپرهيزند و امري به وي واگذار کنند و به مقامي برسد.

^{منبع: کتاب مهدي منتظر(عليه السلام)، ص 88.}

*اللّهمعجّللوليکالفرج*