«امراء و وزراء و عمّال»

ــ امراء زياد باشند و امين ها کم.

ــ امراء کافر و اولياءشان فاجر. (1)

ــ اميران خائن، کدخدايان فاسد، اعوان ويارانشان ظالم و صاحبان رأي شان فاسق.

ــ اميران فاجر، وزيران ظالم، کدخدايان خائن.

ــ اميران فاجر، وزيران دروغگو و امينان خائن و اعوان ستمگر.

ــ امور بدست اميران جائر و وزيران فاسد و کدخدايان ظالم و امينهاي خائن افتد.

ــ زعيم و زمامدار مردم رذل ترين ايشان باشد. (2)

ــ اشرار امت والي و زمامدار گردند، پس کار بر مردم تنگ شود و زراعت فاسد گردد. دولتهاي شياطين دور زند و دائر گردد و بر ضعيف ترين مساکين جستن کنند و هر پلنگي بر فريسه خود جستن کند.

^{(1) امير و امراء بر سلطان نيز گفته ميشود.
(2) زعيم نيز بر سلطان گفته ميشود.}

^{منبع: کتاب مهدي منتظر(عليه السلام)، ص 86-87.}

*اللّهمعجّللوليکالفرج*