«وضع و حال مساجد ومعابد»

ــ مسجدها مانند کنيسه و کليسا به طلا و نقره زينت شود.

ــ مساجد مخروبه گردد.(يعني آنها که مورد توجه نيست)

ــ مناره ها بلند شود.

ــ اماکن بر مساجد تنگ گيرند و مساجد را در مضيقه افکند.(يا از جهت اعمال و کردارشان و يا از جهت بلند کردن ساختمانها و يا غيرذلک)

ــ در مسجدها آلات موسيقي بنوازند و کسي بر ايشان انکار نکند.

ــ مسجدها را مجالس طعام و غذا قرار دهند.

ــ مساجد معمور است و از هدايت خراب.

ــ مسجدها معمور به اذان و دلها خالي از ايمان.

ــ مساجدشان آباد(از نفوس يا از نقوش) و دلهاشان خراب از هدايت.

ــ به سبب خصومت ها و دشمني ها، نماز از مسجدها برداشته شود.

ــ صف ها و جمعيت ها بسيار و هوي ها مختلف.

ــ صف ها بسيار، اما با دلهاي پر از بغض و کينه بر يکديگر و زبانهاي مختلف.

ــ مساجد پر باشد از کسانيکه خوف خدا ندارند، جمع ميشوند در آنها براي غيبت و خوردن گوشت اهل حق و در آنها توصيف شراب مسکر براي يکديگر ميکنند.

ــ گاه باشد که امام جماعت به حال مستي و بي شعوري نماز بگذارد و از ترس او را در حال مستي اکرام کنند و او را به خود واگذارند و عقوبت نکنند و بعد هم براي او عذري ميسازند.

ــ در مساجد درآيند و حلقه حلقه بنشينند و ذکر ايشان و صحبت ايشان دنيا و حب دنيا باشد، با ايشان مکنيد که خداوند را به ايشان نيازي نيست.

ــ مساجد معمور باشد از گمراهي و خراب باشد از هدايت، پس قاريان آن مساجد و آبادکنندگان آن مساجد(به حضور خود يا به تعمير آنها) خائب و نااميدترين خلق خدايند. گمراهي از ايشان جاري ميشود و بسوي ايشان برميگردد، حضور در چنين مساجد که حال اهلش اين است و رفتن به چنين مساجد کفر به خداوند عظيم است. در صورتيکه به گمراهي ايشان عارف و آگاه باشد؛ پس مساجد آنان به سبب آن نحوه افعالشان و کردارشان از هدايت خراب و از گمراهي آباد است. سنت خدا را تبديل و از حدود تجاوز کرده اند، دعوت بسوي هدايت ميکنند، مال خدا را قسمت ميکنند، کشته هاي خود را در اين راه شهداء مي خوانند؛ پس خدا را به افتراء و انکار ديندار شده اند به جهل خود مستغني از علم شده اند.

^{منبع: کتاب مهدي منتظر(عليه السلام)، ص 81-82.}

*اللّهمعجّللوليکالفرج*