«حالمؤمنصالحوبندهمطيعخدا»

ــ مؤمن غمگين و حقير و ذليل باشد.

ــ مؤمن ذليل باشد و منافق عزيز.

ــ مؤمن تحقير شود و فاسق توقير.

ــ مؤمن ذليل تر از کنيز باشد.

ــ مؤمن مستضعف و فاسق باشرافت باشد.

ــ مؤمن ضعيف و صغير باشد.

ــ صاحب مال از مؤمن عزيزتر باشد.

ــ هرگونه خواري از مردم زمان به مؤمن برسد.

ــ اشخاص صالح، سبيل آويزان باشند. (1)

ــ اگر صالحي را ببينند او را رد کنند و اگر نمّامي را ببينند او را استقبال کنند.

ــ ساعت نخواهد شد تا اينکه مردم دشمن بدارند کسي را که اطاعت خدا کند و دوست بدارند کسي را که معصيت خدا کند.

ــ مؤمن ساکت و صامت باشد و کلام او مقبول نشود.

ــ اولياي خدا که در لباس کهنه و چهره هاي زرد از عبادت و بيداري شب، اگر شخصي از ايشان تکلم کند و سخن حق بگويد به او بگويند ساکت باش تو قرين شيطاني و رأس ضلالت هستي.

ــ اي نکبت باد بر اين امت که چه ها خواهد رسيد از ايشان به کساني که طاعت خدا کنند و چگونه مطرود خواهند شد و زده خواهند شد و تکذيب خواهند شد از جهت اينکه اطاعت خدا مي کنند، پس ايشان را ذليل کنند به سبب اطاعت خدا.

^{(1) اين مثل و کنايه از غم و گرفتگي و بيچارگي است.
منبع: کتاب مهدي منتظر(عليه السلام)، ص 79-80.}

*اللّهمعجّللوليکالفرج*