بدان که حوادث و وقايعي از ابتداي غيبت تا هنگام ظهور رخ خواهد داد که از آنها پيشگويي شده ولي اينها بر دو نوعند؛ نوعي علامتند و نوعي نه، بلکه صرفا حوادثي ست که در دوران غيبت و در طول اين مدت اتفاق ميافتد.خواه صد سال پيش از ظهور باشد و خواه پانصد سال و خواه بيشتر يا کمتر. فقط مقصود اين است که اين امور بعد از غيبت اتفاق خواهد افتاد و آنها که علامتند بر دو نوعند. نوعي علامت قرب ظهور است، يعني علامت آنست که ظهور نزديکست، چند سالي بيش نخواهد بود و نوعي علامت ظهور است که در آن سال ظاهر ميشود يا ظاهر شده و بعضي از اين امور حتمي است، يعني حتمي الوقوع که حتما واقع خواهد شد و بعضي غير حتمي، محتمل است واقع نشود. و نيز بدان که بعضي از آنها که اطلاق علامت بر وي شده حتمي العلامة است، يعني چون واقع شود مسلم نشانه قرب ظهور يا خود ظهور است و بعضي غير حتمي العلامة، يعني با اينکه واقع شود لازم نيست علامت قرب ظهور يا خود ظهور باشد. بلکه ممکن است که واقع شود و مع ذلک ظهور به تاخير بيافتد. مانند اختلاف بني العباس و انقراض دولت ايشان که اطلاق علامت بر وي شده و از علامات خوانده شده.