«علامات امامت»

نوع ديگر از نشانه هاي آنحضرت، علامات امامت است. بطور کلي هر کس امام باشد بايد داراي اين خصوصيات باشد که نشانه و علامت امامت اوست. اين علامات در اخبار متعدده ذکر شده که هر حديثي متعرض قسمتي از آن گشته و اکثر اخبار در مجلد هفتم بحارالأنوار باب جامع در صفات امام و شرائط او ص 200 مسطور است.
حديثي که از همه بيشتر ذکر علامات کرده؛ حديثي است که از حضرت امام علي بن موسي الرضا(عليهماالسلام) روايت شده که مشتمل بر 30 علامت است در من لايحضره الفقيه و معاني الاخبار و خصال و عيون اخبار الرضا(عليه السلام) و احتجاج طبرسي و مجلد هفتم بحار و در اثبات الهداة ج7، از همه نقل کرده. مجموع علامات بطور تلخيص از آن حديث و غير او نقل ميشود:

ــ متولد مي شود پاک و پاکيزه.
ــ ختنه شده.
ــ چون از شکم مادر به زمين آيد بر دو کف خود قرار گيرد و صدا به شهادتين بلند کند.
ــ محتلم نشود.
ــ چشم او بخوابد و دل او بيدار باشد.
ــ او را سايه نباشد.
ــ از پشت سر ببيند چنانکه از پيش رو ميبيند.
ــ او را خميازه و دهن دره نباشد.
ــ از همه مردم عالم تر باشد.
ــ از همه حليم تر.
ــ از همه عابد تر.
ــ از همه حاکم تر، يعمي حکمش از همه بهتر باشد.
ــ از همه پرهيزگار تر باشد.
ــ از همه شجاع تر.
ــ از همه سخي تر.
ــ از همه عالم تر به کتاب خدا باشد.
ــ از همه تواضعش براي خدا بيشتر باشد.
ــ از همه عالم تر باشد به آنچه امر مي کند.
ــ از همه ترک کننده تر باشد از آنچه نهي ميکند.
ــ مهربان تر است به مردم از خود ايشان.
ــ داراي معجزه باشد.
ــ محدَّث باشد تا هنگاميکه از دنيا برود؛ يعني ملائکه با وي حديث گويند.
ــ مستجاب الدعوة باشد حتي اينکه اگر بر سنگي دعا کند دو نيم گردد.
ــ سلاح و شمشير پيغمبر(صلي الله عليه و آله وسلم) يعني ذوالفقار نزد او باشد.
ــ زره پيغمبر(صلي الله عليه و آله وسلم) بر تن او راست آيد و چون ديگري بپوشد خواه بلند و خواه کوتاه آيد.
ــ مصحف حضرت فاطمه زهراء(سلام الله عليها) نزد او باشد.
ــ جامعه نزد او باشد و آن صحيفه ايست که طولش هفتاد ذراع است و در آن آنچه بني آدم محتاج است مضبوط است.
ــ جفر اکبر و جفر اصغر نزد اوست. يکي پوست قوچ و ديگري پوست بز است که همه علوم در اين دو هست؛ حتي ديه خراشي که در صورت و بدن واقع شود حتي خراش تمام پوست و نصف پوست و ثلث پوست.
ــ نزد او صحيفه ايست که در وي اسامي شيعيان او تا روز قيامت ثبت است.

^{منبع: کتاب مهدي منتظر(عليه السلام)، ص18-19.} 

*اللّهمعجّللوليکالفرج*