«مدتغيبتووقتظهورآنحضرت»

آنچه معلوم و مسلم است آنستکه حکمت حضرت سبحان بمقتضاي امتحان از همه افراد انسان و مهلت دادن اهل عصيان و گوشمالي دادن اهل ايمان در اثر کوتاهي در طاعت و فرمان اقتضاء کرده که مدتي حجت و ولي خود را از مردم مخفي سازد اما تا چقدر و چه اندازه نه از مقتضاي حکمت و امتحان معلوم است و نه از اخبار چيزي مفهوم است بلکه وجدان سليم چون بطبع خفا و غيبت نظر کند ميفهمد که مخفي شدن و غيبت نمودن نوعي از سرّ و سياست است و امور سرّي و سياسي بايد وجهش و مدتش معلوم نباشد والا سرّ نخواهد بود و از سياست خارج خواهد شد و در حديث حضرت صادق(عليه السلام) به عبدالله بن فضل هاشمي که در جواب سوم اجمالي از شبهات گذشت به اين معني تصريح فرموده اي پسر فضل اين امريست از امر خدا و سرّيست از سرّ خدا و غيبي است از غيب خدا.

بنابراين پس بايد همه کس مخفي باشد نه کسي مقدار و مدت او را بداند و نه وقت ظهور را. زيرا که اين دو با هم متلازمند. اگر مقدار مدت معلوم باشد وقت ظهور نيز معلوم است و همچنين عکس. و از اينجهت در اخبار تاکيدات بليغه شده است که احدي وقت آن را نمي داند جز خدا حتي ائمه اطهار(عليهم السلام) حتي خود حضرت مهدي(عجل الله تعالي فرجه الشريف) تا ساعت آخر قيام نمي داند و اخبار بسيار وارد شده که هر کس وقتي معلوم کرد تکذيب کنيد او را، از اميرالمؤمنين حضرت علي(عليه السلام)  سؤال کردند از وقت خروج دجال که مقارن ظهور حضرت مهدي(عجل الله تعالي فرجه الشريف) است فرمود:

وَاللهِ مَا المَسئُولُ بِاَعلَمَ مِنَ السّائِلِ
به خدا که مسئول دانا تر از سائل نيست

وليکن براي او علاماتيست ذکر آنها خواهد شد. خود آنحضرت در توقيع مبارک که براي اسحق ابن يعقوب صادر فرمود؛ فرموده است: و اما ظهور فرج پس اين امر تحقيقتا بسوي خداست.

وَ کَذَبَ الوَقّاتُونَ
دروغ گفته اند آنانکه وقت گذارند

و اين عبارت از ائمه اطهار(عليهم السلام) بسيار نقل شده از حضرت امام محمد باقر(عليه السلام)  پرسيدند آيا براي اين امر وقتي هست؟ سه مرتبه فرمود:

کَذَبَ الوَقّاتُونَ

حضرت امام جعفر صادق(عليه السلام) فرمود: ما اهل بيتي نيستيم که وقت گذاري کنيم با اينکه پيغمبر(صلي الله عليه و آله وسلم) فرموده

کَذَبَ الوَقّاتُونَ

ايضا مهزم اسدي بخدمت آنحضرت عرض کرد چه وقت است اين امريکه ما در انتظار او هستيم فرمود:

کَذَبَ الوَقّاتُونَ وَ هَلَکَ المُستَعجِلُونَ وَ نَجَي المُسلِمُونَ وَ اِلَينا يَصيرُونَ
دروغ گفتند وقتگذاران و هلاک شدند عجله کنندگان ونجات يافتند تسليم کنندگان و مصير
ايشان بسوي ما است

و ايضا فرمود:

کَذَبَ المُوَقِّتُونَ ما وَقَّتنَا فيما مَضي وَ لانُوَقِّتُ فِي المُستَقبَلِ
دروغ گفتند وقتگذارن،ما نه از پيش وقت گذارده ايم و نه درآينده وقت خواهيم گذارد

مآل اينحديث به همان حديث است که فرمود ما اهل بيتي نيستيم که وقت بگذاريم. پس مقصود اينستکه نه کسانيکه پيش از من بوده اند وقتگذاري کرده اند و نه کسانيکه بعد از من بيايند وقتگذاري خواهند کرد. پس معني اش اينست که هر کس به ما نسبت وقت دهد باور مکن چون از ما نيست و به همين معنا در حديث ديگر تصريح فرموده: به محمد بن مسلم فرمود هر کس براي تو وقتي معلوم کند از او هيبت مکن او را تکذيب کن. زيرا که براي احدي وقت نگفته ايم و ايضا آنحضرت فرمود ما براي اين امر وقتگذاري نميکنيم و ايضا فرمود ما اهل بيتي نيستيم که وقتگذاري کنيم.

أبَي اللهُ اِلاّ اَن يُخلِفَ وَقتَ المُوَقِّتينَ
خداوند ابا و امتناع فرموده جز اينکه خلف سازد وقتگذاران را

يعني بر خلاف آن کند و ايضا مفضل از آنحضرت پرسي آيا براي مأمور منتظر مهدي(عجل الله تعالي فرجه الشريف) وقت موقتي هست که مردماو را بدانند فرمود حاشَ لله اينکه ظهور او موقت بوقتي شود که شيعه ما او را بدانند گفت چرا اي آقاي من فرمود زيرا که او آن ساعتي است که خداوند در قرآن فرموده از تو پرسش ميکنند از ساعت بگو علم آن نزد خداست. پس آنحضرت چند آيه ديگر که علم ساعت را منحصر بحق ميکند تلاوت فرمود. مفضل دوباره عرض کرد آيا پس هيچ وقتي براي او نميشود گذارد فرمود اي مفضل من وقتي براي او نمي گذارم و هيچ وقتي هم براي او گذارده نميشود. به تحقيق که هر کس براي مهدي ما وقتي معلوم کند پس خود را در علم خدا شريک قرار داده و ادعا کرده که بر سرّ خدا ظفر يافته و حضرت باقر(عليه السلام) در اين آيه:

هَل يَنظُرُونَ اِلاّ السّاعَة أن تأتِيَهُم بَغتَةً
آيا انتظار ميکشندساعت را که ناگهان بيايد ايشانرا

فرمود اين ساعت ساعت قائم(عليه السلام) است که ناگهان خواهد آمد و ايضا حضرت رضا(عليه السلام) فرمود: حديث کرد مرا پدرم از پدرش از آباء خود از اميرالمؤمنين حضرت علي(عليه السلام) از پيغمبر(صلي الله عليه و آله وسلم) که شخصي به آن حضرت عرض کرد يا رسول الله! چه وقت قائم(عليه السلام) خروج خواهد کرد. فرمود مثل او مثل ساعت(قيامت) است که خدا فرموده:

لا يُجَلِّيها لِوَقتِها اِلاّ هُوَ ثَقُلَت فِي السَّمواتِ وَالأرضِ لا تَاتيکُم اِلاّ بَغتَةً
آشکار نميکند و پرده از وقت او برنميدارد مگر او يعني خدا،قضيه او در آسمانها
و زمين سنگين و گرانست نخواهد آمد شما را مگر ناگهان

و خواهد آمد که خود آنحضرت تا ساعت آخر نمي داند تا اينکه شمشير او به نطق آيد و از غلاف بيرون آيد و بگويد اي ولي خدا قيام کن به اذن خدا.

^{منبع: کتاب مهدي منتظر(عليه السلام)، ص67-70.}

*اللّهمعجّللوليکالفرج*