تبليغاتX
***مهدی منتظر(علیه السلام)***
***مَـــهـــدِي مـُـنــتَـظـَـر«عَلَیهِ السَّلامِ»***
«أفضل العبادة انتظار الفرج»
جمعه ششم بهمن 1385
رؤیت درعصرغیبت

«آياامامرادرعصرغيبتميشودديد
بااينکهدرحديثنفيشده»



سؤال: آيا امام را در عصر غيبت مي شود ديد با اينکه در حديث نفي شده؟
جواب: مقتضي غيبت و بناي غيبت بر اين است که ديده نشود وگرنه غيبت نمي کرد ولي نه اينکه بايد ديده نشود يا ممکن نيست که ديده شود.



حديثي که در نفي مشاهده است، همان حديث توقيع است که براي علي بن محمد سمري صادر شد و مفاد آن چنانکه گذشت، آن است که ظهور نخواهد بود مگر با صيحه آسماني و خروج سفياني نه اينکه رؤيت نخواهد بود و حضرت مهدي(عجل الله تعالي فرجه الشريف) فرمود: هرکس ادعاي مشاهده کند قبل از اين دو، پس او کذاب است. يعني ادعاي مشاهده کند يعني مشاهده ظهور. (1)


پس منافاتي ندارد با امکان رؤيت از جهت اقتضاي مصلحت احياناً و اتفاقاً. به علاوه در مقابل او نيز دليل قطعي است بر امکان رؤيت و آن تواتر اجمالي است که موجب قطعي و يقيني است از کثرت ادعاي اشخاص صالح. به علاوه ادعاي ايشان نيز به منزله حديثي است و صلاح بسياري از ايشان از حيث تقوا و ورع و وثوق و اطمينان، کمتر از راويان احاديث نيست. پس اخبار ايشان نيز حديثي است معارض با آن حديث. پس اگر مفاد حديث نفي رؤيت چنان نباشد که گفته شد، چاره نيست جز حمل بر آن معني.

 

 

 


(1) مؤيد اين حضرت امام جعفرصادق(عليه السلام) به مفضل فرمود: نميبيند او را چشمي در وقت ظهور او مگر اينکه همه چشمها او را خواهد ديد. پس هرکس بگويد براي شما غير اين را، تکذيب کنيد او را.

 

منبع: کتاب مهدي منتظر(عليه السلام)، ص53-54.

 

 

 

 

*اللّهمجّللوليکلفرج*