«ظهورجذام وبواسير ومرگ فجأة»
از حضرت موسي بن جعفر(عليه السلام) از آباء خود از پيغمبر(صلي الله عليه وآله وسلم) فرمود: ظهور بواسير و مرگ فجأة و جذام(خوره) از علامت نزديکي ساعت است.
علامه مجلسي اين حديث را در باب علائم ظهور نقل کرده و اين از جهت آنست که ساعت اعم است از ساعت قيامت و ساعت ظهور.
منبع: کتاب مهدي منتظر(عليه السلام)، ص140.
*اللّهمعجّللوليکالفرج*
«طاعون ابيض و احمر»
اميرالمؤمنين حضرت علي(عليه السلام) فرمود:در جلو حضرت قائم(عليه السلام) مرگ سرخ و مرگ سفيد خواهد بود.
حضرت امام باقر(عليه السلام) به ابابصير فرمود: ناچار است که پيش از حضرت قائم(عليه السلام) دو طاعون باشد؛ طاعون سفيد و طاعون سرخ.
عرض کرد: طاعون سفيد و سرخ چيست؟
فرمود: طاعون سفيد مرگ سريع است و طاعون سرخ شمشير است.
حضرت صادق(عليه السلام) فرمود: پيشاپيش حضرت قائم(عليه السلام) دو مرگ است. مرگ سرخ و مرگ سفيد. تا اينکه برود از هر هفت نفر، پنج نفر. مرگ سرخ شمشير و مرگ سفيد طاعون است.(طاعون، وبا و هر مرض مهلک و مسري است) ممکن است اين حديث از حضرت صادق(عليه السلام) که فرمود: دو ثلث مردم بروند يا نه عشر مردم بروند از همين باب باشد ولي ظاهر چنان است که پيش نوشته شد که آن از جهت ارتداد و خروج از دين است.
منبع: کتاب مهدي منتظر(عليه السلام)، ص140.
*اللّهمعجّللوليکالفرج*
«هرج و مرج»
پيغمبر(صلي الله عليه وآله وسلم) فرمود: از علامات حضرت مهدي(عجل الله تعالي فرجه الشريف) اين است:
ــ هرگاه دنيا هرج و مرج شود
ــ فتنه ها پشت سر يکديگر ظاهر شود
ــ راهها قطع گردد
ــ بعضي بعضي را غارت کنند
پس نه کبير رحم بر صغير و نه صغير از کبير توقير کند، در آن هنگام خداوند مهدي ما را برانگيزاند. نهمين از صلب امام حسين(عليه السلام) تا بگشايد حصارهاي گمراهي و دلهاي بسته شده را، او در آخر زمان قيام کند چنانکه من در اول زمان قيام کردم؛ پس پر کند زمين را از عدل چنانکه پر شده است از جور.
در ملاحم و فتن از پيغمبر(صلي الله عليه وآله وسلم) فرمود: در جلو ساعت هرج است.
گفتند: يا رسول الله! هرج چيست؟
فرمود: کشتن.
گفتند: يا رسول الله! بيشتر از آنچه الآن کشته ميشود؟
فرمود: نه اينست که شما را کفار ميکشد وليکن مرد همسايه خود را ميکشد و آن ديگر برادر خود را ميکشد و پسر عموي خود را ميکشد.
گفتند: يا رسول الله! آيا عقلهاي ما با ماست؟
فرمود: عقلها از مردم آن زمان گرفته ميشود.
منبع: کتاب مهدي منتظر(عليه السلام)، ص139.
*اللّهمعجّللوليکالفرج*