«جفاوتعدي هاي بني هاشم»
حضرت صادق(عليه السلام) به ابان بن تغلب فرمود: هرگاه رايت حق ظاهر شود لعنت کند او را اهل شرق و غرب سپس فرمود: آيا ميداني براي چه؟
عرض کرد: نه!
فرمود: به جهت آنچه که مردم پيش از خروج او از اهل بيت او مي بينند و مثل اين به منصور بن حازم فرمود
پس از اين حديث ظاهر ميشود که قبل از آن حضرت بني هاشم جور و تعدياتي خواهند داشت که مردم از ايشان به تنگ آمده باشد که چون رايت حق را هم ببينند بر آن قياس کنند. اما در کدام کشور ظاهر اينست که در همه جا است.
منبع: کتاب مهدي منتظر(عليه السلام)، ص136.
*اللّهمعجّللوليکالفرج*
«ظهور آتش»
حضرت صادق(عليه السلام) در اين آيه:
سَئلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ
فرمود: او خواهد آمد عذابي است. يعني آتشي است که واقع خواهد شد. در ثويّه کوفه تا منتها شود به کناسه بني اسد تا اينکه عبور کند به محله ثقيف، هيچ وتري را (آنکه برگردن او خونيست) براي آل محمد(صلوات الله عليهم اجمعين) باقي نگذارد مگر اينکه بسوزاند او را و اين قبل از خروج حضرت قائم(عليه السلام) است.
منبع: کتاب مهدي منتظر(عليه السلام)، ص135.
*اللّهمعجّللوليکالفرج*
«جسربغدادوکشته شدن بسياري»
درملاحم و فتن از اميرالمومنين حضرت علي(عليه السلام) در علامت بلاي سوم بغداد فرمود:
إذا عُقِدَ الجِسرُ بِأرضِهَا وَطَلَعَتِ النُّجُومُ ذاتُ الذَّوانِبِ مِنَ المَشرِقِ
هُنا لِکَ يُقتَلُ عَلي جِسرِها کَتائِبُ
هرگاه جسر در زمين بغداد بسته شود و
ستارگان دنباله دار از مشرق طلوع کند در آنوقت کتيبه هايي از لشکر بر جسر او کشته شوند.
پس اگر مراد از عقد جسر کشيدن جسر باشد امريست واقع شده و گذشته، چنانکه پيش گفته شد و گويا رضي الدين برادر علامه حلّي همين معنا را فهميده که در کتاب عُدد گفته
و مدّ جسر ممّا يلي الکرخ
کشيدن جسر از ناحيه کرخ
و او را در حساب گذشته ها و واقع شده ها ذکر کرده ولي شيخ مفيد در ارشاد به همان عقد تعبير کرده فرموده:
و عقد جسر ممّا يلي الکرخ
و اما اگر به معني بناي جسر باشد پس اين امر به تازگي واقع شده در زمان ما جسر ثابت و محکم ساخته اند و شايد رضي الدين و امثال او که بمعني کشيدن معني کرده اند، نظر به اين بوده که تصور نميکردند که بشود جسر ثابتي بنا کنند.
منبع: کتاب مهدي منتظر(عليه السلام)، ص135.
*اللّهمعجّللوليکالفرج*
«بغداد بار ديگر پايتخت شود
باتشکيل دارالشوري»
در ملاحم و فتن سيدبن طاووس از اميرالمؤمنين حضرت علي(عليه السلام) فرمود:
وَ تَعُودُ دارُالمُلکِ إلي الزَّوراءِ وَ تَصيرُ الأمُورُ شُوري
مَن غَلَبَ عَلي شَيءٍ فَعَلَهُ فَعِندَ
ذَلِکَ خُروُجُ السُّفياني
دارالملک به بغداد برگردد
(واين اشاره به اينست که مدتي از وي قطع
خواهدشد چنانچه شده بود) و امور به شوري موکول ميشود،
هرکس بر هر چه غالب شود انجام دهد؛ پس در آنوقت است خروج سفياني.
منبع: کتاب مهدي منتظر(عليه السلام)، ص134.
*اللّهمعجّللوليکالفرج*