«خراب شدن بصره»

ذکر خرابي بصره در اخبار مکرر شده و در بعضي ار روايات خرابي شهر اشعري را از علامات شمرده، آن هم همان بصره است که به تأسيس ابوموسي اشعري بنا شد ولي آنچه استفاده مي شود، آنستکه خرابي بصره به دفعات متعدد افاق افتد و خرابي او به انواعي است:

يکي به سبب جنگ و تهاجم سپاه ها و اين بسيار اتفاق افتاده و بعد هم خواهد شد.

و ديگر به سبب غرق يا خسف، اما خسف پس از آن از علامات سال قبل از ظهور است و ذکر آن خواهد شد؛ و اما غرق پس از اخبار معلوم مي شود که دو مرتبه غرق خواهد شد: يکي قبل از ظهور و يکي بعد از ظهور. اما بعد از ظهور را در حوادث سال ظهور ذکر خواهيم کرد و اما قبل از ظهور که جزء علامات است، پس در سفينة البحار از علي بن ميثم شارح نهج البلاغه، نقل کرده که فرموده بر حسب نقلي که براي ما شده آنستکه در زمان قادر بالله و قائم بالله، عباسي چنان غرق شد که مصداق فرموده اميرالمؤمنين(عليه السلام) گرديد و صدق فرمايشش که فرمود: چنان غرق شود که نماند جز مسجد او مانند سينه کشتي ظاهر شد و به جز مسجد او باقي نماندو همه خانه ها خراب گرديد.

منبع: کتاب مهدي منتظر(عليه السلام)، ص114.

*اللّهمعجّللوليکالفرج*

«ظهور آتش در حجاز و آب در نجف»

اين نيز واقع شده و اما ظهور آتش: ابن کثير و غيره از وقائع سال 654 ظهور آتش عظيمي را در اطراف مدينه با شرح مبسوطي نوشته اند. و اما آب در نجف اگر چه از تاريخ چيزي به دست نيامده، الا اينکه از قرينه مقابله در خود حديث معلوم ميشود که واقع شده.

حضرت زين العابدين(عليه السلام) فرمود: هرگاه آتش در حجاز ظاهر شود و نجف را سيل و باران پر کند و بغداد را تنار مالک شوند، پس منتظر قائم(عليه السلام) باشيد.

اميرالمؤمنين حضرت علي(عليه السلام)  نيز فرمود: هرگاه آتش در حجاز شما واقع شود و آب در نجف شما جاري گردد، پس منتظر ظهور قائم(عليه السلام)  تان باشيد. ولي ذکري از تتار نفرموده و هم کيفيت جاري شدن آب را بيان نفرموده. و چون در حديث زين العابدين(عليه السلام)  جاري شدن آب را در نجف پيش از ظهور تتار فرموده، پس قبلا واقع شده باشد. والله العالم.

منبع: کتاب مهدي منتظر(عليه السلام)، ص114.

*اللّهمعجّللوليکالفرج*

«قم مرکز علم شود»

اين قضيه مدت ها است واقع شده که حضرت امام صادق(عليه السلام) فرمود: زود است کوفه از مؤمنين خالي شود و علم از کوفه جمع شود؛ چنانکه مار خود را جمع مي کند هنگاميکه به سوراخ خود رود (سابق کوفه معدن مؤمنين و معدن علم بود و مدت هاست خراب شده و اهلش متواري گشته و مخفي نماند که مقصود از کوفه، نجف نيست) سپس علم در شهري که او را قم گويند ظاهر شود و آنجا معدن علم و فضل گردد به طوري که مستضعف در دين در زمين پيدا نشود حتي مخدرات نيز دانا شوند

وَ ذَلِکَ عِندَ ظُهُورِ قَائمنا
و اين نزد ظهور قائم(عليه السلام) ما است

در حديث ديگر فرمود: زود است بيايد زماني که شهر قم و اهل او حجت باشند بر سائر شهرها.

وَ ذَلِکَ فِي زَمَانِ غَيبَةِ قَائِمِنَا(عَلَيهِ السَّلام) إلي ظِهُورِه
و اين در زمان غيبت قائم(عليه السلام) ما است تا هنگام که ظهور او.

پس مراد از کلمه (عند ظهور قائمنا) در حديث اول همانست که در حديث دوم است. تعبير به اين عبارت در علامات با اينکه فاصله زياد است، بسيار شده.

منبع: کتاب مهدي منتظر(عليه السلام)، ص113.

*اللّهمعجّللوليکالفرج*

«ظاهر شدن آب بر روي زمين
در شهر قم»

حضرت عسکري(عليه السلام) جريان شب معراج و نظر کردن آنحضرت را به زمين قم و پرسش از جبرئيل ذکر فرمود تا اينکه جبرئيل گفت: اينجا شهري بنا خواهد شد و بندگان مؤمن خدا در آنجا جمع شوند و اميدوار به حضرت محمّد(صلي الله عليه وآله وسلم) و شفاعت او در قيامت باشند؛ بر ايشان هم و غم و حزن ها و مکاره وارد شود.

راوي پرسيد: پس چه وقت انتظار فرج خواهند داشت؟ فرمود:

إذا ظَهَرَ الماءُ عَلَي وَجهِ الأرضِ
هر گاه آب بر روي زمين ظاهر شود

علامه مجلسي(ره) فرموده: در اين زمان هنوز آبي جاري نيست. مؤلف گويد در زمان ما به وسيله چاه هاي موتوري آب ظاهر و جاري شده. پس محتمل است که همين مراد باشند و محتمل است به وجه ديگر طوري شود که آب جاري شود.

منبع: کتاب مهدي منتظر(عليه السلام)، ص113.