«نوع دوم وقايع مخصوصه»
اين وقائع عبارتست از حوادثي که از باب ملاحم و فتن و اخبار به مغيبات به آنها اخبار شده، يعني چنين حادثه ها و فتنه ها رخ خواهد داد ولي مانند وقايع عامه که نه جنبه علامتي دارند و نه تصريح به وقت حدوث آنها شده. نهايت فرق اينست که آنها جنبه عمومي و نوعي داشت و اينها جنبه خصوصي و اختصاصي دارد و از اينگونه وقايع يعني واقعه هاي خاص بسيار است که هر يک از ائمه(عليهم السلام) به شطري از آن اخبار کرده اند و کتب مبسوطه ايي که در شرح حال ائمه(عليهم السلام) نوشته شده براي هر يک در شمار معجزاتش بابي يا فصلي مخصوص در اخبار به مغيبات او باز کرده اند و جمع همه آنها به تنهايي کتاب بزرگي خواهد شد الا اينکه قسمتي از اينها را نظير آن وقائع عامه در باب علامات نوشته اند به همان نظر که انها را نوشته اند و اينها هم نوعا واقع شده و گذشته و بعضي هم مبهم و محتمل الوجوه است. پس چندان فائده اي در ذکر آنها نيست الا اينکه اطلاع و تذکر اجمالي لازم است تا هم رفع اشتباه شود از کسانيکه مراجعه به کتب ديگر کرده يا ميکنند و هم دفع اعتراض شده باشد که چرا فلان واقعه و علامت را ذکر نکرده اي.
منبع: کتاب مهدي منتظر(عليه السلام)، ص110.
*اللّهم عجّل لوليک الفرج*
«نگهداري دين»
فتنه هاي مالي و دنيايي و تقليد اهل زمانه و فسادها و فجايع هوي و شهوت؛ شرح مبسوط آن در وقايع عمومي گذشت. پس با اين وصف نگهداري دين مشکل است و لذا پيغمبر اکرم(صلي الله عليه وآله وسلم) فرمود به ابي ذر:
نگهداشتن دين مانند نگهداشتن اخگر آتش است در کف دست.
حضرت صادق(عليه السلام) فرمود: نگهدارنده دين خود مانند کسي باشد که درخت پرخار را به دست خود، خارها را بتراشد و زائل کند.
حضرت رضا(عليه السلام) فرمود: خلق زيادي و جمع بسياري از اين امر بيرون روند، از جهت شک مردم و ضعف يقين و کمي ثبات ايشان. به علاوه سختي و دشواري ابتلايي که مبتلا مي شوند و نماند مگر اندکي قليل از مخلصين صابرين و ثابتين و آنان که در علم آل محمد(عليهم السلام) رسوخ دارند و آنان که اين احاديث را از ايشان روايت نموده و به مرادشان دانا گشته و اشارات ايشان را در معاني و مقاصدشان فهميده اند؛ آنان که خداوند بر ايشان نعمت کرده به ثبات و ايشان را گرامي داشته به دين و يقين. والحمدلله رب العالمين.
(ضمناً معلوم شد خاصيت دانستن و مطالعه اين احاديث و وقايع و علامات.)
منبع: کتاب مهدي منتظر(عليه السلام)، ص109.
*اللّهم عجّل لوليک الفرج*
«بلاها و شکنجه ها»
در حديث لوح حضرت فاطمه(سلام الله عليها) که جابر به حضرت امام صادق(عليه السلام)ارائه داد چنين است:
زود باشد که اولياء او (يعني دوازدهم) در عهد او ذليل شوند و سرهاي ايشان را مانند سرهاي ترک و ديلم به هديه ببرند. پس ايشان را بکشند و بسوزانند و همواره خائف و ترسان و لرزان باشند. زمين از خون ايشان رنگين شود. آه و ناله در زنان ايشان برپا شود. ايشانند اولياء من به حقيقت به خاطر ايشان هر فتنه پوشيده و تار را برمي دارم و زلزله ها را دفع مي سازم و هر سختي و مشقت را دور مي کنم.
منبع: کتاب مهدي منتظر(عليه السلام)، ص109.
*اللّهم عجّل لوليک الفرج*
«اختلافات ناشي از حزبيت»
از ديگر اختلافات، اختلافات ناشي از حزبيت است و يا ناشي از عقايد خاصه و يا از اختلاف نظر و رأي و يا از تنازع در رياست و دنيا.
اميرالمؤمنين حضرت علي(عليه السلام) به مالک بن ضمره فرمود: چگونه خواهي بود وقتي که شيعه مختلف شوند و به هم در افتند، سپس انگشتان را در هم آميخت و چنگ ها را در هم زد (يعني اينطور به هم درافتند).
مالک بن ضمره عرض کرد هيچ خيري در آن وقت نيست.
اميرالمؤمنين حضرت علي(عليه السلام) فرمود: همه خير در آن وقت است. در آن وقت قائم(علیه السلام) ما قيام کند.
و نيز آن حضرت در حديث ديگر فرمود: وا اسفا! از افعال شيعيان ما بعد از قرب مودتشان؛ امروز چگونه بعد از من بعضي بعضي را ذليل خواهند کرد و بعضي بعضي را خواهند کشت.
اميرالمؤمنين حضرت علي(عليه السلام) فرمود: نخواهيد ديد آنچه را دوست مي داريد تا اينکه بعضي از شما آب دهان بر روي بعضي ديگر اندازد و بعضي از شما بعض ديگر را کذاب بداند.
و از بنت الحسن(عليه السلام) و در نسخه اي از حضرت مجتبي(عليه السلام) فرمود: نخواهد بود اين امر که انتظار او را مي کشيد تا آنگاه که بعضي از بعضي تبري کند و بيزاري بجويد و بعضي آب دهان بر روي بعضي افکند و بعضي بعضي را لعن کند و بعضي بعضي را دروغگو بنامد و بعضي بر بعضي شهادت به کفر دهد؛ راوي گفت: پس خيري در آن زمان نيست. فرمود: هر خير باشد در آن زمان است که حضرت قائم(عليه السلام) قيام کند و همه اين ها را بر دارد.
منبع: کتاب مهدي منتظر(عليه السلام)، ص108.
*اللّهم عجّل لوليک الفرج*
«مدعيان ولايت»
از ديگر وقايع و ابتلائات خصوص شيعه، دعوت کنندگان و صاحبان رايت و مدعيان ولايت هستند. حضرت صادق(عليه السلام) فرمود: دوازده رايت مشتبه، ظاهر خواهد شد که معلوم نخواهد شد کدام از کدام؛ يعني حق از باطل.
اميرالمؤمنين حضرت علي(عليه السلام) فرمود: در آن وقت قائم(عليه السلام) ما قيام کند و هفتاد نفر را که بر خدا و رسول دروغ مي بندند، پيش آورد و بکشد. آنگاه خداوند همه را بر يک امر جمع کند (هرچه طول مدت بيشتر شود، داعيان و مدعيان بيشتر گردد. بعضي داعيان به مسلک و طريقت اند و بعضي داعيان به حزبيت و شعبيت.)
منبع: کتاب مهدي منتظر(عليه السلام)، ص108.
*اللّهم عجّل لوليک الفرج*