تبليغاتX
***مهدی منتظر(علیه السلام)***
***مَـــهـــدِي مـُـنــتَـظـَـر«عَلَیهِ السَّلامِ»***
«أفضل العبادة انتظار الفرج»
جمعه بیست و پنجم آبان 1386
لواط ومساحقه

«لواط و مساحقه»


ــ پسران بدهند، آنچه زنان مي دهند.

ــ بر يکديگران غيرت به خرج دهند بر پسران، چنانچه غيرت به خرج مي دهند بر دختراني که در خانه پدرانند.

ــ مرد را سرزنش کنند که چرا با زنان جمع مي شود و با مردان دفع شهوت نمي کند.

ــ بر يکديگر غيرت به خرج دهند بر سر مردي که با او فجور کنند و در اين راه جان و مال خود را بذل کنند.

ــ مردان خود را براي مردان فربه کنند، و زنان براي زنان.

ــ زنان به زنان اکتفا کنند و مردان به مردان.

ــ مرد از پس خود و زن از جلوي خود معيشت کند.

ــ زنان زنان را براي خود يار و معشوقه گيرند.

ــ زن براي خود زن را جفت گيرد و خود را براي زن زفاف کند، چنانکه عروس را براي شوهر زفاف مي کنند.

 

 

 

منبع: کتاب مهدي منتظر(عليه السلام)، ص 91.

 

 

 

*اللّهمجّللوليکلفرج*

 


 

جمعه هجدهم آبان 1386
زنا

«زنا»


ــ زنا شايع شود.

ــ زنا را دوست دارند.

ــ زنا را حلال شمارند.

ــ زنا را سهل شمارند.

ــ اولاد زنا بسيار شوند.

ــ زنان مدح خود را در زنا ببينند.

ــ زنان به مردان خود رشوه دهند تا ايشان را رخصت به مجامعت با مردم دهند.

ــ با محارم خود جمع شوند و به محارم اکتفا کنند.

ــ شب ها پرده حيا برداشته شود و از هيچ جرأت بر خدا حيا نکنند.

 

 

 


منبع: کتاب مهدي منتظر(عليه السلام)، ص 90-91.

 

 

 

*اللّهمجّللوليکلفرج*

 

 

 

جمعه یازدهم آبان 1386
شراب وقمار

«شراب و قمار»


ــ شراب را حلال شمارند.

ــ قمار ظاهر شود.

ــ شراب و مسکرات و چيزهاي نشوه آورنده، بخورند و به آلات قمار بازي کنند.

ــ به شرب مسکرات فخر کنند.

ــ شراب را آشکار بنوشند و بفروشند.

ــ شراب و مسکرات را علني بخورند و بر وي جمع شود، کساني که ترس از خدا ندارند.

ــ اطباء شراب را براي مريضان توصيف و به شراب تداوي و استفشاء کنند.


 

 

منبع: کتاب مهدي منتظر(عليه السلام)، ص 90.

 

 




 

*اللّهمجّللوليکلفرج*


جمعه چهارم آبان 1386
حال غنی وفقیر

«حال غني و فقير»



ــ مال و صاحب مال را بزرگ شمارند.

ــ صاحبان مال و ثروت را بزرگ شمارند.

ــ مردم از اغنياء تبعيت کنند، در مجالسشان نيز از ايشان تبعيت کنند.

ــ اغنياء توشه فقرا را بدزدند.

ــ غني بخل بورزد به آنچه در دست اوست.

ــ فقير آخرت خود را به دنيا بفروشد.

ــ فقير در بين مردم ذليل و حقير باشد.

ــ فقير و مبغوض و مهجور و غني محبوب و به کرامت مخصوص باشد.

ــ هر صاحب درهم نزدشان صاحب رفعت باشد و آنکه نادار است وضيع و پست بشمار آيد.

ــ شخص معسر(نادار) حقير شمرده شود و به او تحقير شود.

ــ اي واي بر فقير از آنچه به او وارد شود از خسران و زيان و ذلت و خواري و زود باشد که فقيران، دست آويز شوند و طلب کنند آنچه براي ايشان حلال نيست؛ پس چون چنين کنند رو آورد بر ايشان فتنه هاي که نتواند بر خود هموار کنند.

 

 

 


منبع: کتاب مهدي منتظر(عليه السلام)، ص 89-90.

 

 

 

 

*اللّهمجّللوليکلفرج*