«وضع و حال مساجد ومعابد»

ــ مسجدها مانند کنيسه و کليسا به طلا و نقره زينت شود.

ــ مساجد مخروبه گردد.(يعني آنها که مورد توجه نيست)

ــ مناره ها بلند شود.

ــ اماکن بر مساجد تنگ گيرند و مساجد را در مضيقه افکند.(يا از جهت اعمال و کردارشان و يا از جهت بلند کردن ساختمانها و يا غيرذلک)

ــ در مسجدها آلات موسيقي بنوازند و کسي بر ايشان انکار نکند.

ــ مسجدها را مجالس طعام و غذا قرار دهند.

ــ مساجد معمور است و از هدايت خراب.

ــ مسجدها معمور به اذان و دلها خالي از ايمان.

ــ مساجدشان آباد(از نفوس يا از نقوش) و دلهاشان خراب از هدايت.

ــ به سبب خصومت ها و دشمني ها، نماز از مسجدها برداشته شود.

ــ صف ها و جمعيت ها بسيار و هوي ها مختلف.

ــ صف ها بسيار، اما با دلهاي پر از بغض و کينه بر يکديگر و زبانهاي مختلف.

ــ مساجد پر باشد از کسانيکه خوف خدا ندارند، جمع ميشوند در آنها براي غيبت و خوردن گوشت اهل حق و در آنها توصيف شراب مسکر براي يکديگر ميکنند.

ــ گاه باشد که امام جماعت به حال مستي و بي شعوري نماز بگذارد و از ترس او را در حال مستي اکرام کنند و او را به خود واگذارند و عقوبت نکنند و بعد هم براي او عذري ميسازند.

ــ در مساجد درآيند و حلقه حلقه بنشينند و ذکر ايشان و صحبت ايشان دنيا و حب دنيا باشد، با ايشان مکنيد که خداوند را به ايشان نيازي نيست.

ــ مساجد معمور باشد از گمراهي و خراب باشد از هدايت، پس قاريان آن مساجد و آبادکنندگان آن مساجد(به حضور خود يا به تعمير آنها) خائب و نااميدترين خلق خدايند. گمراهي از ايشان جاري ميشود و بسوي ايشان برميگردد، حضور در چنين مساجد که حال اهلش اين است و رفتن به چنين مساجد کفر به خداوند عظيم است. در صورتيکه به گمراهي ايشان عارف و آگاه باشد؛ پس مساجد آنان به سبب آن نحوه افعالشان و کردارشان از هدايت خراب و از گمراهي آباد است. سنت خدا را تبديل و از حدود تجاوز کرده اند، دعوت بسوي هدايت ميکنند، مال خدا را قسمت ميکنند، کشته هاي خود را در اين راه شهداء مي خوانند؛ پس خدا را به افتراء و انکار ديندار شده اند به جهل خود مستغني از علم شده اند.

^{منبع: کتاب مهدي منتظر(عليه السلام)، ص 81-82.}

*اللّهمعجّللوليکالفرج*

«فرائض وتکاليف شرعيه»

ــ نماز را بميرانند.

ــ به نماز استخفاف شود.

ــ به اوقات نماز استخفاف شود.(در غير وقت اداء شود)

ــ نماز را براي رياء و نشان دادن به مردم بگذارند.

ــ نماز عشاء نخوانده، بخوابند.

ــ اذان و نماز با اجرت به پا شود.

ــ مردم ترک جماعت و نماز جماعت کنند.

ــ نمازگزار در روز يا شب نماز مي گذارد، اما نمازش قبول نيست. زيرا که در همان حال که نماز ميگذارد، در نيت او اينست که ظلم به مردم کند و در همان حال، در نفس خود فکر ميکند که چگونه ظلم کند و چگونه حيله و فکر کند بر مسلمين.

ــ زکوة را قطع کنند.

ــ زکوة را غرامت شمارند.(پول جرم)

ــ مرد صاحب مال زياد است، اما از زماني که مالک شده، زکوة و حق خدا را نداده.

ــ حقوق رحمن ضايع شود.

ــ فيي را که حق امام است، غنيمت خود يا جزء بيت المال کنند.

ــ حج و جهاد را براي غير خدا کنند.

ــ حج خانه خدا تعطيل شود.

ــ اغنياء براي تنزّه و تفرّج حج کنند، و اوساط براي تجارت و کسب، و فقراء براي رياء و گوشزد مردم.

منبع: کتاب مهدي منتظر(عليه السلام)، ص 80-81.

*اللّهمعجّللوليکالفرج*

«حالمؤمنصالحوبندهمطيعخدا»

ــ مؤمن غمگين و حقير و ذليل باشد.

ــ مؤمن ذليل باشد و منافق عزيز.

ــ مؤمن تحقير شود و فاسق توقير.

ــ مؤمن ذليل تر از کنيز باشد.

ــ مؤمن مستضعف و فاسق باشرافت باشد.

ــ مؤمن ضعيف و صغير باشد.

ــ صاحب مال از مؤمن عزيزتر باشد.

ــ هرگونه خواري از مردم زمان به مؤمن برسد.

ــ اشخاص صالح، سبيل آويزان باشند. (1)

ــ اگر صالحي را ببينند او را رد کنند و اگر نمّامي را ببينند او را استقبال کنند.

ــ ساعت نخواهد شد تا اينکه مردم دشمن بدارند کسي را که اطاعت خدا کند و دوست بدارند کسي را که معصيت خدا کند.

ــ مؤمن ساکت و صامت باشد و کلام او مقبول نشود.

ــ اولياي خدا که در لباس کهنه و چهره هاي زرد از عبادت و بيداري شب، اگر شخصي از ايشان تکلم کند و سخن حق بگويد به او بگويند ساکت باش تو قرين شيطاني و رأس ضلالت هستي.

ــ اي نکبت باد بر اين امت که چه ها خواهد رسيد از ايشان به کساني که طاعت خدا کنند و چگونه مطرود خواهند شد و زده خواهند شد و تکذيب خواهند شد از جهت اينکه اطاعت خدا مي کنند، پس ايشان را ذليل کنند به سبب اطاعت خدا.

^{(1) اين مثل و کنايه از غم و گرفتگي و بيچارگي است.
منبع: کتاب مهدي منتظر(عليه السلام)، ص 79-80.}

*اللّهمعجّللوليکالفرج*

«غفلت ازخداوآخرت وميل بدنيا
وهوي وضعف ايمان»

ــ پيروي هوي هاي خود کنند.

ــ به هوي ها و ميل هاي مردم رفتار کنند.

ــ از آخرت غافل و به دنيا مشغول گردند.

ــ عمل دنيا را بر عمل آخرت مقدّم دارند.

ــ همتي ندارندجزدنيا و بردنيا افتاده مقيم و معتکف گشته،نهايت اعتماد بروي دارند.

ــ ايمان به نجوم آورند و تکذيب قدَر کنند.

^{منبع: کتاب مهدي منتظر(عليه السلام)، ص 79.}

*اللّهمعجّللوليکالفرج*

«وضع مردم درطاعت خداوخوف وخشيت»

ــ آمال دراز و عملها کم باشد.

ــ در اعمال خود، ريا کار باشند.

ــ ميگويند آنچه را که نميکنند.

ــ کار مردم بر ريا باشد که هيچ خدا را منظور نکنند و خوف هم در دل ايشان نباشد.

ــ خشوع برداشته شود تا اينکه يک نفر خاشع نبيني.

ــ دل مردم را قساوت گرفته و چشمهاشان خشک باشد.

ــ ياد خدا و صحبت خدا بر ايشان سنگين باشد.

ــ مرده را ميبرند و هيچکس براي او فزع نميکند.

ــ آيات در آسمان ظاهر شود و هيچکس از آن فزع نکند.

ــ در غير طاعت خدا بسيار خرج کنند و در طاعت خدا از کم دريغ دارند.

ــ مال را در غير طاعت خدا صرف کنند و کسي دستشان را نگيرد.

ــ مالهاي عظيم خرج شود در چيزهائيکه مورد غضب خداست.

ــ لباس پشمينه در تابستان و زمستان بپوشند و در اين فضلي براي خود ببينند.⁽¹⁾

ــ آخر اين امت اول ايشان را لعن کند.⁽²⁾

^{(1) ازجهت ريا و خودنمائي ونظير اين پيرايه هاي ديگر که بخود ميبندند که نشانه آن باشد که مردان خدايند.
(2) يا از جهت اختلاف مسلک و طريقه و يا از جهت اينکه مائل به دنيا شدند و اولين سبب عقب افتاده گي ايشان است.}

^{منبع: کتاب مهدي منتظر(عليه السلام)، ص 79.}

*اللّهمعجّللوليکالفرج*